loading please wait..

Archiwum kategorii: Depresja

Jak radzić sobie z depresją?

Termin ,,depresja” nie jest jednoznaczny i używamy go zarówno w języku codziennym w odniesieniu do złego samopoczucia i przygnębienia jak i w psychiatrii, gdzie terminem tym określa się szczególny rodzaj zaburzeń nastroju i emocji wymagający pomocy lekarskiej. Granica pomiędzy przygnębieniem, a depresją nie jest ostra. Depresja często pojawia się u osób, które znalazły się na…

Read More →

Piątek trzynastego – po co w ogóle coś zmieniać?

Opowiedziałam wczoraj dowcip. Nie ma w tym nic wyjątkowego, bo opowiadam często. Ten żart opowiedziałam zaprzyjaźnionym Włochom, po włosku. Żart brzmiał tak: Mąż do żony – blondynki: Kochanie, wiesz że w tym roku Sylwester wypada w piątek? A ona na to zaniepokojona: Ale nie trzynastego? .. Wiem, że suchar, ale prosty i zabawny, zwłaszcza w…

Read More →

Kłamstwa w relacjach

Bardzo trudno jest nam uwierzyć, że kochana przez nas osoba kłamie. Jeszcze trudniej jest ci przyjąć do wiadomości, że mężczyzna którego kochasz okłamuje cię. Możemy nie dopuszczać do siebie faktów o kłamstwach ukochanego, udawać (a zatem same kłamać), że to się nie dzieje, ignorować kłamstwa uznając, że nie są tak istotne dla wspólnego życia czy…

Read More →

Dlaczego odmawiasz sobie awansu w pracy, nowych butów, godnego posiłku i innych dobrych rzeczy?

Postraumatyczna deprywacja Inteligentna, wykształcona i atrakcyjna trzydziestolatka awansowała i po kilku dniach odeszła z pracy. Zmieniła pracę już trzeci raz, za każdym razem z tego samego powodu: została doceniona i promowana na wyższe stanowisko. W ostatniej pracy zapisała się na szkolenie, którego ukończenie dawało jej wyższe zarobki i nigdy go nie ukończyła. Dlaczego? Nie wie,…

Read More →

Przymus powtarzania, czyli „I got you babe”

Dlaczego powtarzamy? Czasem historia, którą przeżyło dziecko nie może być opowiedziana inaczej niż przez stałe powtarzanie sytuacji w dorosłym życiu. Dziecko nie mogło okazać swoich emocji, bo chroniło rodzica, nie obchodziło rodzica, bało się narazić na złość. Chciało przetrwać. Zamroziło emocje lub się od nich odcięło, a w dorosłym życiu nie ma do nich dostępu.…

Read More →

Wewnętrzny krytyk. Traktuj siebie dobrze.

„Każdego dnia, przez wiele godzin, toczy się wewnętrzna rozmowa człowieka z samym sobą: komentuje w myślach toczące się wydarzenia, zanurza się we wspomnieniach, analizuje problemy, zadaje pytania. Treść monologu wewnętrznego odzwierciedla sposób, w jaki człowiek traktuje samego siebie. Może być wyrozumiały albo wymagający; akceptujący albo kwestionujący; pełen zaufania i wiary albo nieufny. Może koncentrować się…

Read More →

Niebezpieczna dopamina, niebezpieczny internet

Podczas korzystania z mediów społecznościowych i telefonów komórkowych, w mózgu wytwarzany jest związek chemiczy zwany dopaminą. Dopamina to hormon przyjemności i nagrody. Ma złożoną fukcję w organizmie. Większość substancji uzależniających działa przez stymulację wydzielania dopaminy w mózgu. Po odstawieniu narkotyku drastycznie obniża się poziom dopaminy, wywołując głód narkotykowy. Pewnie każdy, kto korzysta z mediów społecznościowych,…

Read More →

Zniekształcone myślenie – typowe wzorce myślenia nieszczęśliwych osób

Zniekształcenia poznawcze W Jak zaopiekować się swoim wewnętrznym dzieckiem napisałam o tym, że skrzywdzone dziecko myśli w zniekształcony sposób. Opisałam 4 zniekształcenia poznawcze : katastrofizowanie, myślenie skarajne, uogólnianie i czytanie w myślach. Jest kilka typowych nieprawidłowości w sposobie myślenia, które sprawiają, że wpadamy w smutek, przygnębienie, złość. Zaburzone myślenie sprawia, że patrzymy na życie, lub…

Read More →

Jak zaopiekować się swoim wewnętrznym dzieckiem?

Osoby, które zdecydowały się na powrót do swojego wewnętrznego dziecka, stają przed wyzwaniem, jak się z tym dzieckiem obchodzić? Zajmowanie się abstrakcyjną istotą może okazać się niełatwe, nie dlatego, że istota jest abstrakcyjna ale ponieważ brakuje nam z dzieciństwa odpowiednich wzorców. Wewnętrzne dziecko idzie w stronę tego, co dobrze zna ładując nas w powtarzajace się…

Read More →

Porzucenie dziecka – smutne doświadczenie z dzieciństwa

Najczęściej, kiedy mówimy o porzuceniu dziecka mamy na myśli, że zostało o opuszczone fizycznie, opiekunowie odeszli, a dziecko zostało przez nich porzucone. Słowo „porzucenie”, w kontekście doświadczeń dziecka, ma znaczenie znacznie szersze. Porzucenie dotyczy wszystkich form porzucenia emocjonalnego: pozbawianie dziecka bezpiecznego dotyku, przytulania, zaniedbanie potrzeb narcystycznych dziecka, pozbawianie dziecka możliwości zaspokojenia jego naturalnych z punktu…

Read More →