Czytelnia
-
Witaj na świecie, dziecię!
W szpitalu „W klinikach położniczych świata zachodniego nie ma możliwości znalezienia pociechy u wilczycy. Noworodka, którego skóra tęskni za pierwotnym dotknięciem miękkiego, emanującego ciepłem, żywego ciała, zawija się w suchy, martwy materiał. Kładzie się go do łóżeczka, choć krzyczy, ile sił. Tam jest skazany na męczącą pustkę, w której nie ma żadnego ruchu (po raz…
-
A human right to PERMESSO – subiektywny rzut oka na Włocha cz.2
Tłum Mieszkając w Warszawie przywykłam do tłumu, skłębionego, pędzącego w dal przed siebie, śpieszącego się i ślepego na bliźniego. Mogłby wydawać się, że w tłumie w Mediolanie poczuję się jak u siebie, bo czym mogą różnić się tłumy? Doświadczam, że mogą. W komunikacji miejskiej W Warszawie mimo tłoku w autobusach i w metrze, warszawiacy zachowują…
-
Wewnętrzny krytyk. Traktuj siebie dobrze.
„Każdego dnia, przez wiele godzin, toczy się wewnętrzna rozmowa człowieka z samym sobą: komentuje w myślach toczące się wydarzenia, zanurza się we wspomnieniach, analizuje problemy, zadaje pytania. Treść monologu wewnętrznego odzwierciedla sposób, w jaki człowiek traktuje samego siebie. Może być wyrozumiały albo wymagający; akceptujący albo kwestionujący; pełen zaufania i wiary albo nieufny. Może koncentrować się…
-
Jesteś tym o czym myślisz? – Rozpoznawanie myśli automatycznych
Myśli, dialog w głowie, mowa wewnętrzna, myśl automatyczna i wewnętrzny krytyk W twojej głowie odbywa się nieustanny dialog. Jest on na ogół przewidywalny. Kiedy byłaś/eś małym dzieckiem dorośli chwalili cię lub krytykowali. Obserwowałeś/aś otoczenie i tworzyłeś/aś swoje własne przekonana na temat świata, innych ludzi i swój własny. Dzisiaj twoje wewnętrzne głosy mówią, że nie dasz…
-
Subiektywny rzut oka na Włocha
Wczoraj spotkałam się z moimi koleżankami: Rosjanką i Chinką. Wyszłyśmy razem na drinka. Na aperitivo było jeszcze z godzinkę za wcześnie. Dwie Słowianki i Azjatka w Mediolanie, wygląd mówi sam za siebie, kelnerka od razu pyta, czy życzymy sobie rozmawiać po angielsku. Odpowiadamy po włosku, że może z nami rozmawiać po angielsku, włosku, chińsku, polsku…
-
„Literatura jest to sposób, aby pomyśleć sobie to, czego się nie da powiedzieć”, Sławomir Mrożek
Dzienniki powrotu „Powtórzę to, co zawsze powtarzam, kiedy spotkam się z twierdzeniem, że wszędzie jest to samo i tak samo. A mianowicie: proponuję tym, którzy tak twierdzą, aby usiedli gołą dupą na blasze rozgrzanej do temperatury 30 stopni Celcjusza, a potem na blasze rozpalonej do temperatury 100 stopni Celcjusza- następnie zaś ocenili różnicę” „Nieobecność, długa…
-
Zmiana perfekcjonistycznych standardów – mini poradnik
Perfekcjonista często czuje złość i lęk w sytuacjach, gdy nie osiąga swoich standardów, coś nie idzie zgodnie z planem, nie daje się skontrolować, spotkał się z krytyką. Mini poradnik Możesz zacząć od tego, że zapiszesz sobie te sytuacje. Opisz je krótko i postaraj się zanotować także emocje i myśli jakie ci wówczas towarzyszyły. Prowadź taki…
-
Niebezpieczna dopamina, niebezpieczny internet
Podczas korzystania z mediów społecznościowych i telefonów komórkowych, w mózgu wytwarzany jest związek chemiczy zwany dopaminą. Dopamina to hormon przyjemności i nagrody. Ma złożoną fukcję w organizmie. Większość substancji uzależniających działa przez stymulację wydzielania dopaminy w mózgu. Po odstawieniu narkotyku drastycznie obniża się poziom dopaminy, wywołując głód narkotykowy. Pewnie każdy, kto korzysta z mediów społecznościowych,…
-
Złość – odcinanie się od złości
„(…) Nasz maluch stopniowo nabierze przekonania, że złość jest niedobra, ponieważ pozostała część jego rodziny czuje się w obliczu złości bardzo nieswojo, niezręcznie i bardzo się jej wstydzi. (…) Taki komunikat dociera do dziecka raz po raz. Widzi ono również, jak bardzo jego złość smuci rodziców, jak wcale nie potrafią sobie z nią poradzić i jak ignorują je albo odsuwają się od niego czy nawet atakują, ilekroć ono samo próbuje ją okazać. Nie trzeba wiele czasu, żeby dziecko też zaczęło przeżywać złość…
-
Wybaczanie
Wiele osób ma poczucie, że nie potrafią wybaczać, ponieważ sądzą, że wybaczanie to pojedynczy akt, którzy można załatwić jednym ćwiczeniem, czy rozmową, wybaczyć można albo na 100 % albo w ogóle, wybaczanie to udawanie, że nic się nie stało, wybaczanie to bycie pobłażliwym. Przebaczanie to proces. Wybaczanie, komuś kto nas skrzywdził, może potrwać…
Czy możesz polecić książkę?