loading please wait..

Archiwum kategorii: Wewnętrzne dziecko

W toksycznej relacji z narcyzem

Wrażliwość Wrażliwość to cecha, z którą się rodzimy. Ludzie wrażliwi i empatyczni odbierają świat wszystkimi zmysłami. Widzą jego pięko i brzydotę. Umieją słuchać, troszczą się o innych. Często wczuwają się mocno w innych i potrafią zrozumieć różne punkty widzenia. Nie lubią konfliktów. Skro każdy ma rację, to jaki sens ma spierać się o rzeczy małe?…

Read More →

Czy być sobą czy nie wolno..? A. Miller, Mury milczenia

Z okazji mijających świąt fragment z książki Alice Miller “Mury milczenia”. Być sobą i cierpieć? “Często spotykam się z argumentem, że człowiek, który miałby możność rozwinąć w dzieciństwie swoje prawdziwe ,,ja”, w naszym społeczeństwie musiałby cierpieć, bo wzbraniałby się dopasować do jego niektórych norm. Wiele przemawia za tą myślą, którą posługiwano się często jako argumentem…

Read More →

Jak uzdrawiać wewnętrzne dziecko – sprawdzone sposoby

Uzdrawianie wewnętrznego dziecka wymaga codziennej, systematycznej pracy. Metod i sposobów jest wiele, trzeba odnaleźć najbardziej odpowieni dla siebie. Najlepiej jest zacząć od jednej metody i jeśli się podoba to kontynuować systematycznie aż zacznie przynosić rezulaty. Jeśli wewnętrzne dziecko nie lubi się nudzić, to po pewnym czasie konieczny jest nowy sposób pracy. Każde dziecko jest inne,…

Read More →

Dlaczego odmawiasz sobie awansu w pracy, nowych butów, godnego posiłku i innych dobrych rzeczy?

Postraumatyczna deprywacja Inteligentna, wykształcona i atrakcyjna trzydziestolatka awansowała i po kilku dniach odeszła z pracy. Zmieniła pracę już trzeci raz, za każdym razem z tego samego powodu: została doceniona i promowana na wyższe stanowisko. W ostatniej pracy zapisała się na szkolenie, którego ukończenie dawało jej wyższe zarobki i nigdy go nie ukończyła. Dlaczego? Nie wie,…

Read More →

Świat dziecka a Świat dorosłych

Dziecko ma czas na fantazjowanie, poznaje świat i często samo sobie tłumaczy pewne procesy jakie zachodzą w przyrodzie. Dorośli pomagają im, pierwszymi wzorcami dla dzieci są rodzice. Jedni poświęcają swoim dzieciom każdą wolną chwile inni wolą dać dziecku tablet, telefon bądź inne multimedialne „zabawki”. Kiedyś poznałam parę która ma śliczną córeczkę, dziewczynka ma pięć latek.…

Read More →

Nie pamiętam nic z dzieciństwa..

Dla wielu osób, które decydują się na pracę z wewnętrzym dzieckiem, zaskoczeniem jest, że nie pamietają z dzieciństwa nic, także z okresu po 5 roku życia trudno sobie coś przypomnieć.  Niestety nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie dlaczego nie masz wspomnień z dzieciństwa. Poniżej przytaczam kilka popartych badaniami, opini w tym temacie. Amnezja dziecięca Amnezja…

Read More →

Przymus powtarzania, czyli “I got you babe”

Dlaczego powtarzamy? Czasem historia, którą przeżyło dziecko nie może być opowiedziana inaczej niż przez stałe powtarzanie sytuacji w dorosłym życiu. Dziecko nie mogło okazać swoich emocji, bo chroniło rodzica, nie obchodziło rodzica, bało się narazić na złość. Chciało przetrwać. Zamroziło emocje lub się od nich odcięło, a w dorosłym życiu nie ma do nich dostępu.…

Read More →

Witaj na świecie, dziecię!

W szpitalu “W klinikach położniczych świata zachodniego nie ma możliwości znalezienia pociechy u wilczycy. Noworodka, którego skóra tęskni za pierwotnym dotknięciem miękkiego, emanującego ciepłem, żywego ciała, zawija się w suchy, martwy materiał. Kładzie się go do łóżeczka, choć krzyczy, ile sił. Tam jest skazany na męczącą pustkę, w której nie ma żadnego ruchu (po raz…

Read More →

Wewnętrzny krytyk. Traktuj siebie dobrze.

„Każdego dnia, przez wiele godzin, toczy się wewnętrzna rozmowa człowieka z samym sobą: komentuje w myślach toczące się wydarzenia, zanurza się we wspomnieniach, analizuje problemy, zadaje pytania. Treść monologu wewnętrznego odzwierciedla sposób, w jaki człowiek traktuje samego siebie. Może być wyrozumiały albo wymagający; akceptujący albo kwestionujący; pełen zaufania i wiary albo nieufny. Może koncentrować się…

Read More →

Wybaczanie

  Wiele osób ma poczucie, że nie potrafią wybaczać, ponieważ sądzą, że wybaczanie to pojedynczy akt, którzy można załatwić jednym ćwiczeniem, czy rozmową, wybaczyć można albo na 100 % albo w ogóle, wybaczanie to udawanie, że nic się nie stało, wybaczanie to bycie pobłażliwym.   Przebaczanie to proces. Wybaczanie, komuś kto nas skrzywdził, może potrwać…

Read More →